Toen ik mijn favoriete Disney-film keek, was ik compleet verrast door de plotwending. Plotseling was mijn perfecte prins charmant geen prins, maar een prinses! Ik voelde me een beetje beledigd. Het leek alsof Disney me wilde uitdagen om te accepteren dat er veel meer manieren zijn om te definiëren wat een “prins” of een “prinses” is dan wat ik vaak had gezien.
Ik begon me af te vragen waarom dit niet eerder aan mij was verteld. Waarom zouden er zoveel films zijn met prinsen en prinsessen die over kastelen, sprookjes en magie gaan, maar waarin de prins een vrouw is?
Ik begon de film opnieuw te kijken met nieuwe ogen. Plotseling begon ik te begrijpen wat Disney wilde vertellen. De prinses was net zo slim, moedig en liefdevol als de prinsen die ik in andere films had gezien. Het waren haar persoonlijkheid en uiterlijke kenmerken die ze tot een prinses maakte, niet haar geslacht.
Hoewel ik in het begin teleurgesteld was door de plotwending, heeft het me laten zien hoe machtig en veranderlijk verhalen kunnen zijn. Ik wil nu nog meer verhalen zien met een prinses in de hoofdrol. Misschien is dit al wat Disney wilde bereiken met deze plotwending.